 |
 |
|
| |
Warme bakker
|
30 Juni 2007 | 11:36:25
Mmm,ik heb me op een nieuwe opleiding gestort. Ik deed een stage bij een banketbakker die zelfs kleine pizza's bakte,goh das lekker!
Het was toch wel een heerlijke droom,ik zat dus op school en zowel de lerares als een klasgenote waren verliefd op me........goh,nog nooit zo gewild geweest!
(Nicolien,dit droomde ik he........  )
Vanmorgen de ratrace in de supermarkt weer overleefd. Verschrikkelijk,het was nog niet eens zo druk,maar er waren mensen bij die zeker de TT gezien hebben ofzo,ik vraag me af of ze een auto hebben en hoe ze ermee op de weg rijden want ik werd zelfs 'n keer gesneden! Niet te geloven toch? Kunnen mensen niet eens een keertje gewoon doen in een supermarkt? De tijd nemen? Of willen ze een nieuw record vestigen? Binnen 10 minuten zo snel mogelijk je karretje vol gooien en dan naar de kassa scheuren?
Want ja,daar bij die kassa ging het ook bijna mis,nou ja,zeg maar gerust helemaal,haha! Voor hun dan he! Ik kom werkelijk op mn gemakje een gangpad uit en zie dat het bij de kassa recht voor me niet druk is en loop daar naar toe,zie ik vanuit mijn ooghoek van rechts iemand met een karretje aan komen sprinten,hij of zij redde het niet om voor mij te komen,maar ik hoorde wel wat geharrewar met een andere persoon achter me,blijkbaar kwamen ze gelijk aan........... 
Eigenlijk zijn dit soort gebeurtenissen schitterend,hoe zit een mens in elkaar?
Je hebt mensen die doen alsof dat soort gedrag de normaalste zaak van de wereld is,ja voor hun dan he! De nuffige blik van: durf er eens wat van te zeggen!
Niet zo gek dat ik 't liefst zo vroeg mogelijk boodschappen wil doen,niet alleen door dit soort gedrag,maar omdat al die mensen zo'n (negatieve)energie met zich meedragen dat ik er moe van word.
Kanker
|
29 Juni 2007 | 09:27:40
Ligt het aan mij of is het de laatste jaren zo dat er steeds meer mensen kanker hebben?
Ik las vanmorgen de log van Gwen,haar vader is onlangs overleden aan de gevolgen van....en nu schreef ze over een vriendin wiens vader uitzaaingen in de lever heeft.
Je schrikt daar weer van,ook al omdat je er nu zo vaak over hoort!
Schoonma gaat vandaag weer op bezoek bij de oncologe,als 't goed is start Maandag weer een chemokuur. Deze week kreeg ze voor dr rug een corset,we vermoeden bijna dat de man die hem kwam aanpassen de eerste keer(Maandag) de verkeerde corset had meegenomen want die paste voor geen meter.....2 dagen later kwam hij met een hele andere aan......die perfect paste.
Ik droomde over de traumahelicopter,ik zag 'm 3 of 4 keer. Op een gegeven moment hing ik er zelfs onder,nee gelukkig niet als patient ofzo,maar de piloot en artsen vonden het als geintje wel leuk om mijn eronder vast te binden en dan een rondje te vliegen,dachten mij bang te krijgen! Niet dus! Wel brachten ze me later geblindoekt naar een ruimte en begonnen ze me te kietelen,ja daar kan ik niet tegen! ...........
Haha!
Verder over jonge katjes gedroomd,nou ja,gaan we weer.....zo maf,die beestjes waren net geboren en zagen eruit als doorzichtige glibberige wormpjes.......ieder moest een paar van die wormpjes in hun handen houden(handen dichtvouwen),dan zouden ze harder groeien.....
Ook nog gedroomd over die nieuwe plastic schoenen,Crocks heten ze ofzo.
Zag een jongen die een fabriekje had waar ze gemaakt werden. Allerlei kleuren gingen over de lopende band. Waarom ik daar nou weer over droomde.....nou ja,dat kun je natuurlijk ook van die andere stukken denken......
Paint
|
28 Juni 2007 | 10:53:25
Weer druk gehad afgelopen nacht. Toen ik de gordijnen opendeed bleek ik een hele nieuwe tuin te hebben! Wauw,een buurtbewoner,ene Meneer van Zanten heeft dat gedaan (althans,de centjes ervoor gelapt) Bedankt Meneer van Zanten,ik ken u niet,maar toch fijn dat u dat voor mij wilde doen! Ik mis alleen mijn blokhut! Maar goed,zoals die tuinmedewerker al in mijn droom vertelde kon ik hem(ik bedoel mijn fiets) in een hoek van de tuin kwijt,makkelijk bij de uitgang!
Vervolgens ging ik mij uitleven in een soort van paintball. Zonder pistool,het was de bedoeling dat je de kogels,die soms op bowlingballen leken,zo groot,naar een soort muur gooide. Het vreemde was(ja het zal eens niet vreemd zijn in mijn droom)dat die verfballen zich op een bepaald moment gingen omturnen tot objecten,dan kwam er een gele stoel op je af,bedoeling was dat die vlakbij jou dan zou ontploffen. Die objecten kwamen dus terug! Beetje eng was het wel,maar echt kwaad kon het niet. Veel geel in ieder geval,dat viel me wel op.
Vanmorgen rond 9 uur liep ik al te shoppen,krantje gekocht en gisteravond kwam ik(Nicolien eigenlijk) op Marktplaats een outletstore in mijn dorp tegen en de t shirts van Eeyore en Piglet leken me zo leuk,dus ik er op af! Allebei gekocht!
Dus ik ben een tevreden mens......... 
Haar
|
27 Juni 2007 | 10:17:39
Weer eens een prachtdroom.
Ik lag op de bank(doe ik nu nooit meer,maar als kind wel)en ik trok een haar uit mijn buik,ergens naast mijn navel. En ik bleef maar trekken,het was zo'n dikke zwarte haar,stevig genoeg om knopen mee aan te zetten,qua lengte genoeg om bijna een hele knopendoos te legen, het was zeker meer dan een meter haar! Nicolien stond er ook met verbazing naar te kijken,zij had net dr vader aan de telefoon. Even later gooide ze snel een handdoek over mijn buik want haar vader kwam binnen.
Ik voelde het wel ,niet dat het echt pijn deed of organen geraakt werden,maar die haar kwam uit mn halve buik!
Later droomde ik dat Nicolien weer een nieuwe computer kreeg,ze had 'm zelf besteld. Toen hij kwam zag ik dat hij draaide op Windows 98,en er zat een pakketje bij waarmee je radio op je pc kon laten spelen. In eerste instantie leken het cassettebandjes maar nog eens kijken en toen waren het vier cd's. Die moesten op volgorde geinstaleerd worden,maar hoe doe je dat als de cd's nummers hebben als: 1.1, 1.2 ,1A en 1B. Dus ik pakte maar een willekeurige cd.
MAJOOR BOSSHARDT
|
26 Juni 2007 | 10:11:10
'Het zal op een dag wel gebeuren'
AMSTERDAM - Angst voor de dood had ze niet, maar "ook heel geen haast om dood te gaan", zoals ze vaak lachend zei. "Het zal op een dag wel gebeuren. " Geestelijk was de op 8 juni jongstleden 94 jaar geworden majoor nog zeer scherp. "Ik hou van mensen en ben me altijd voor ze blijven interesseren", was haar verklaring. De laatste tijd begon ze evenwel steeds meer te verlangen naar het einde, omdat ze lichamelijk steeds meer klachten kreeg en tot haar spijt nog nauwelijks de deur uit kon.
Majoor Bosshardt was de vrouw die het Leger des Heils in Nederland een gezicht gaf. Vanaf de eerste keer dat ze in haar uniform op televisie verscheen, sloot Nederland de energieke, nuchtere en openhartige majoor in de armen. Ouderen herinneren zich nog haar tv-optredens bij Bert Garthoff en Mies Bouwman, jongeren bewonderden haar vooral nadat ze Herman Broods rug waste, toen hij in bad zat bij Villa Felderhof. En legendarisch is natuurlijk de nachtelijke tocht die zij door Amsterdam maakte, met kroonprinses Beatrix in vermomming. Doorzettingsvermogen en een gezonde dosis eigenwijsheid: de daklozen in de Amsterdamse binnenstad hadden veel aan deze karaktertrekken van de majoor te danken en spraken lang na haar pensioen nog vol lof over haar, terwijl het Leger des Heils zelf er als hulpverlenende instantie lang niet altijd zo goed vanaf kwam.
Rosse buurt
Het zogeheten Goodwillwerk op de Amsterdamse Wallen was als het ware een persoonlijk initiatief van Majoor Bosshardt. Na de Tweede Wereldoorlog werkte ze in de hoofdstad op het hoofdkwartier aan de Prins Hendrikkade. In haar vrije uren trok ze met een groepje getrouwen de rosse buurt in, om te zingen, te collecteren én om de problemen van de bevolking in kaart te brengen. Behalve prostituees en daklozen leefden er toen nog veel grote, arme gezinnen. Alida Bosshardt was, in tegenstelling tot wat veel mensen veronderstellen, geen ras-Amsterdamse. Op 8 juni 1913 werd ze geboren in Utrecht; een enkele keer was haar Utrechtse accent nog wel op te merken, hoewel ze zich het Amsterdams ook goed eigen had gemaakt. Vader Bosshardt had een kruidenierszaak, die failliet ging, waarna hij journalist werd. Bovendien was hij in zijn vrije tijd organist - een van de redenen dat hij zich tot het Rooms-katholieke geloof bekeerde. Die kerk had een mooi orgel. Toen de 12-jarige Alida op haar christelijke school vertelde dat ze met haar vader in de katholieke kerk was geweest, kon ze meteen nablijven. "Toen ben ik van school weggelopen. Het ging ze niks aan wat ik op zondag deed." Ze zou haar school niet afmaken, maar studeerde op latere leeftijd nog wel voor maatschappelijk werkster. Met het werk van het Leger des Heils maakte ze kennis op haar 18e, bij een openluchtbijeenkomst in Utrecht. "Ik had mijn roeping gevonden. Het voelde aan alsof God mij voor dit werk had bestemd ", zei majoor Bosshardt hierover. Een van haar eerste standplaatsen - het Leger bepaalde waar de officiers gingen werken - was het kindertehuis De Zonnehoek, op Rapenburg in Amsterdam. Hieraan bewaarde majoor Bosshardt zeer dierbare herinneringen. De barre omstandigheden - crisisjaren en oorlog - deden een groot beroep op haar creatieve geest. Liefst stapte ze op de bakfiets - losgepraat bij een rijke koffiehandelaar - om aan het eind van de middag groente en fruit op te halen bij de Markthallen. De scheve, versleten hakken van haar schoenen liet ze omwisselen, zodat ze de andere kant kon scheeflopen.
Toen werd het oorlog. Het Leger des Heils werd als organisatie door de Duitsers verboden. " We mochten geen uniform meer dragen en niet meer collecteren." Met een groot aantal kinderen maakte majoor Bosshardt vele omzwervingen in het Gooi, waar ze op verschillende adressen onderdak vonden.
Pas in 2004 werd alom bekend dat majoor Bosshardt een heldenrol had vervuld in de oorlogsjaren. Talloze joodse ouders brachten hun jonge kinderen naar haar. Via een groot netwerk liet zij deze onderduiken. Een aantal joodse kinderen bleef onder een andere identiteit gewoon in het kindertehuis. De staat Israël kende haar daarom in augustus 2004 de prestigieuze Yad Vashem onderscheiding toe. Hoewel ook bekend werd dat niet iedereen van het Leger des Heils zich van onbesproken gedrag had getoond tijdens de Tweede Wereldoorlog, is met nadruk gesteld dat majoor Bosshardt geen enkele misstap heeft begaan, integendeel! De tevens koninklijk onderscheiden majoor was goed bevriend met de in 2004 overleden koningin Juliana en prins Bernhard. De toenmalige kroonprinses Beatrix zocht in 1965 contact met haar, omdat ze kennis wilde maken met het werk van het Leger. Haar vermomming - bril, sjaal om haar hoofd - bleek niet goed genoeg: fotograaf Peter Zonneveld betrapte het duo in het bekende Amsterdamse café Hoppe en zijn foto ging de hele wereld over.
Maar ondanks al haar contacten - van Freddy Heineken tot Frits van de Wereld en van moeder Theresa tot Cor Boonstra - bleef majoor Bosshardt altijd zichzelf. Het bracht haar wel eens in conflict met de leiding: "Ze vonden het bijvoorbeeld niks, dat ik toen met een blote Herman Brood op televisie kwam. Toen heb ik gezegd: 'Ik mocht wel altijd daklozen wassen, die nog te vies waren om aan te raken.'" Rancuneus was ze echter allerminst; ze leefde voor het werk van het Leger des Heils. "Als ik dood ga, is alles geregeld. Er is een computerbestand gemaakt met al mijn kennissen en relaties, dat zijn zeker 1000 adressen. Het geld dat ik nog op mijn rekening heb, gaat naar het Leger des Heils en ik wil begraven worden op de plek die voor het Leger is gereserveerd op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam. " Daar zal in elk geval het U zij de glorie klinken, naar de laatste wens van deze unieke persoonlijkheid.
Luitenant-kolonel A.M. Bosshardt is op maandagmiddag 25 juni overleden. In de terminologie van het Leger des Heils wordt het ‘Bevorderd tot Heerlijkheid’ genoemd.
Bevorderd tot Heerlijkheid,wat klinkt dat mooi eigenlijk he? Mooi mens ook,rust zacht Majoor!
Weertje he?
|
25 Juni 2007 | 12:54:40
Ik luister,zoals gewoonlijk,naar Radio Rijnmond,weerman Ed Aldus doet zijn praatje.
Morgen kunnen we onze lol weer op,hij zegt dat de KNMI een weeralarm gaat afgeven ,vanwege 't gevaar voor windstoten omdat de bomen blad hebben zijn die kwetsbaar en kunnen er enkelen omwaaien.
Ja en elders in Europa is het 44 graden! Toe maar! Hier doen we het met 15 a 17 graden,lekker koel zullen we dan maar denken als je het vergelijkt met die 44 graden...........
Gelukkig schijnt hier wel de zon! Vanmiddag ga ik naar de bieb,het lukt me maar niet om boeken te lezen,er gaan dus 2 boeken retour,één van Ruth Rendell die ik wel heb gelezen (maar halverwege wist dat ik het al eens eerder had gelezen,overkomt me vaker) en één ongelezen van Terry Pratchett.
Geen geduld,geen concentratie. Zit veel te veel achter de pc. Ik weet het......
Maar kan het even niet veranderen,dus alle boodschappen/klusjes buiten zijn een goede stok achter de deur om de pc te verlaten.
Ik ga ook maar eens uitzoeken welke boeken ik op Marktplaats ga zetten,nog even en mijn slaapkamer is een boekenkast geworden..........opruiming houden dus! Houd ik er nog een zakcentje aan over.
Labeltjes maken voor de vakantie,onze tassen en eigendommen zoals digicamera moeten voorzien worden van naam en kamerlabels,zodat tassen naar de juiste hut gebracht kunnen worden,doen zij,hoeven wij niet te doen,service he?
Heb een leuk plaatje geprint (12 dus)en die plak ik op karton,gegevens erop schrijven en dan doorzichtig plakband erover,gaatje erin en klaar is Ke eh Ka!
Dit plaatje....  heb ik dus gebruikt!
Hammie en zo (erg veel zo)
|
22 Juni 2007 | 22:42:29
Hammie moet op zwemmen volgens Nicolien,'t beestje is veel te zwaar omdat we 'm beiden voeren. Misschien zijn er zelfs meer,maar vanavond voerden we 'm tegelijkertijd.
En ik maar mopperen dat het beest niet wil eten,geen wonder als hij ook van Nicolien krijgt.
Wat ik me afvraag......lusten hamsters wel aardbeien????
ja,deze wel ja......
Ik had als 10 jarige ooit een goudhamster. Nou ja, mijn moeder was er dol op,en die hamster op haar,want mij en mijn vader beet ie gewoon! Verder wassie wel okay hoor. Hij mocht bijna iedere avond uit zijn hok en dan liep hij via de voet en 't been van mijn moeder zo omhoog waar hij pinda's ging halen en in zn bolle wang stopte. (Nee geen aardbeien!)
De consternatie was groot toen hij op 'n keer achter de kast bleek te zitten en dacht: hier zit ik goed....
Dat vonden mijn ouders niet,het was een zware eiken kast,opgebouwd uit drie lagen. Het heeft uren geduurd om de kast deels leeg te maken en te verschuiven zodat de hamster weer terug in zijn kooitje kon. Je snapt dat de volgende dag de kieren achter de kast afgedekt waren met boeken.
En toen kwam mijn vader met een zware astma aanval het ziekenhuis binnen....testen wezen uit dat hij allergisch was voor.........oa de hamster!
Oei oei oei,wat hebben mijn moeder en ik gehuild,nee niet om mijn vader ahum,maar de hamster moest weg! Ver ging ie niet,hij had het bij wijze van spreken kunnen lopen,maar een overbuurjongetje wilde 'm wel hebben!
Later kwam er wel een kanarie,dat ging wel goed,maar wat een leed toen de hamster weg moest....je ergens aan hechten en dan ineens moet hij weg.......dat doet wat met een kind hoor.
Genoeg drama,dus ik ga het niet over mijn pms klachten hebben,vrouwen herkennen dat wel,en die enkele man die deze blog leest gaat maar googlen....(want ik neem aan dat Sjaak niet ongesteld is he?  )
Zaterdag ga ik weer een kijkje nemen bij Jaap,(en hij in mijn ogen)ik heb nu maandlenzen dus ik krijg weer verse kijkers.
Van mijn trajectbegeleidster hoor ik taal nog teken.
En verder ben ik verslaafd aan dit spelletje............
Mens mens ,het is wat! 
Gelukkig komt de vakantie er al weer aan,en ben ik ook nog eens op Hyves te vinden!
Nou,ik geloof dat ik nu alles heb behandeld! 
Welterusten mensen,ik droomde trouwens dat mijn pink uit de kom schoot en dat er allemaal aapjes(die aan de kiplingtasssen hangen)in het gras lagen!
Dat van die aapjes kan ik uitleggen: ik zoek nl op marktplaats naar zo'n tas en ik heb er ook één te koop staan!
Dat van die pink is me niet erg duidelijk. Maar goed ook want deze log is al zo lang!
Doeg!
Waarschuwing
|
21 Juni 2007 | 14:21:22
Een bleh dag,oftewel: u bent gewaarschuwd!
Allemaal beestjes........
|
20 Juni 2007 | 11:54:41
Beestjes,die kwam ik net wel tegen ja toen ik in het grasveld aan het plukken (onkruid) en maaien was. Spinnen,die zich rondom mijn blokhut nestelen,mieren,een witte vlinder,maar gelukkig geen wespen.
Gwen vertelde op haar log dat ze afgelopen weekend binnen no time 3 keer werd gestoken door wespen. Die ene van in dr oor,daar heeft ze nu nog last van. Wat bleek: er zat een nest in de tuin! Die is inmiddels vernietigd.
Maar het hele verhaal doet van alles op mn lichaam kriebelen! Nu maar hopen dat ik niet ga gillen bij het zien van de eerste de beste wesp!
Als kind (jaar of 10) eens in mijn hals gestoken door zo'n onding,ze hebben me over het hele eiland horen gillen! Had drie flinke bulten,ik bleek niet allergisch.
Mijn moeder wel,die werd eens tijdens een vakantie in dr hand gestoken,gevolg: dagen lang een dikke hand.
Vanmorgen tijdens de koffiepauze voelde ik een steekje op mijn buik,neem ik daar een kijkje,loopt daar een mier! Gebeten dus! 
Goed,ik heb mijn therapie weer gehad,want dat is dat onderhoud wel,van een mooi elegaal grasveld kun je al jaren niet meer spreken,het zit vol mos en onkruid(na vanmorgen iets minder...)en de grassprietjes ogen ook niet zoals het moet zijn. De hele boel zou omgespit moeten worden en opnieuw ingezaaid moeten worden. 5 bij 5 meter.
Maar aangezien ik een zwakke rug heb,en deze grond kei en keihard is,is dat geen karweitje voor mij,bovendien is de spaarpot niet vol genoeg om dat door een tuinbedrijf te laten doen. Dus duik ik er zelf regelmatig in,onder het mom van; het houd me van de straat!
Deze "vier op een rij"beestjes werden afgelopen Zaterdag door ons voorzien van een brunch.
Ze zitten braaf ,synchroon ook nog eens, te wachten op een stukkie brood.
magneetje
|
18 Juni 2007 | 23:03:11
Iemand zei laatst tegen me: je hebt wel veel zieken om je heen,of mensen bij wie de gezondheid niet goed is.
Tsja..........alsof ik er wat aan kan doen. Nee toch?
Het begon in 2004 met mijn broer die anderhalf jaar ziek is geweest en in Augustus 2005 overleed.
Vorig jaar Maart kreeg ik verkering met Nicolien (we schreven al een half jaar met elkaar),gezond kun je haar niet noemen,erg ziek gelukkig ook niet. Haar moeder heeft lymfeklierkanker en weet dat al 6 jaar. Een jaar geleden kreeg Davy te horen dat er een tumor in zijn hoofd zat. Dus de mensen in mijn omgeving zijn ziek ja.
Dat maakt het leven er niet makkelijker op,maar om nu te zeggen dat ik geen plezier in mijn leven heb is te simpel gezegd.
Laat ik eens een enorm cliche uit de kast trekkken: het leven gaat verder.
Maar op een andere manier. Rijker.
Dat oppervlakkige gejaag,daar hoef je bij mij niet meer aan te komen. Lang leve de lol ook niet.
Ik zou dolgraag met een toverstokje willen wapperen "en ze leven nog lang en gelukkig",maar dit is geen sprookje!
Pluk de dag!
Water
|
18 Juni 2007 | 15:36:11
Weer thuis,moe.Beetje slecht geslapen de afgelopen nachten. Te warm,of zelfs een keer lag er een hand in mijn nek  Heel raar,ik nog voorzichtig voelen of het soms een hand van mezelf was,kan toch,als je hand slaapt voelt zo'n hand heel raar aan! Maar nee, 't was er eentje van Nicolien. Die rustig door sliep hoor ondanks dat getast van mij. Even later,toen ik was omgedraaid en zij dr hand had weggehaald kreeg ik wel een pets van dr wapperende handje. Ben toen maar weer omgedraaid en opgeschoven.
Dus ja,van slapen komt door zoiets weinig 
De Syntus kwam met een kwartier vertraging aantuffen,zijn we al gewend. Ik hoefde desondanks niet te sprinten in Arnhem omdat de NS ook vertraging had. Kon zelfs nog een gratis Cappuccino aanschaffen met de bon van de DE/Senseo koffie verpakkingen,mocht je ze kwijt willen,hier is er eentje die ze graag tijdens vertragingen wil inwisselen! In Utrecht ook te late aankomst,maar de NS hield de lijn vast en ook de trein naar Rotterdam kwam te laat binnen!
Uiteindelijk in Rotterdam met de metro naar 't Zuidplein. Aldaar bij de Eci winkel mijn kwartaalafname gedaan. De nieuwste dubbelcd van Barbra Drijfzand. Met voor 2 euro extra de dvd The Neverending story.
En hier thuis.........daar regent het!
Nicolien is onderweg naar de oogarts,krijgt de uitslag van een test.
En schoonma is inmiddels weer thuis!
Druk
|
16 Juni 2007 | 16:20:13
Daar zijn we weer eens. Inmiddels al 2 dagen in Duiven.
De NS zorgde keurig dat ik wat lichaamsbeweging kreeg,ik geef toe,dat schiet er nogal eens bij in,maar ik mocht toch mooi in Utrecht ineens naar een ander perron lopen en in Duiven mocht ik zelfs sprinten! En dan 45 treden op en af he,en net die trein nog halen! Geweldig,ik ben die lui zo dankbaar..................inplaats van 20 minuten overstaptijd waar je meestal toch maar staat te slungelen hield ik er geen meer over,dankzij een goederentrein die voor de onze boemelde!
Waar ik ook blij mee ben is dat mijn klantmanager m i v morgen weg is,en ik vanaf Maandag mijn 7e klantmanager mag begroeten. Sorry,bosje bloemen kan er even niet af!
Kreeg er Donderdag via de post bericht van. Ze zijn wel erg vroeg he met dat soort mededelingen?
Alle gekheid op een kippestokkie,ik heb wel leuk nieuws te melden,ja toch wel hoor ik blijf niet emmeren,schoonma mag Maandag naar huis!
Dankzij enkele stevige pijnstillers lukt het,ze krijgt nog wel een corset,en ze loopt met begeleiding eens een stukkie. En we hoorden gisteren,toen we erop bezoek waren dat ze met het eten ook al even aan tafel had gezeten.
Nicolien en ik vermaken ons prima,Donderdag hebben we een lekkere pannenkoek gegeten en bij de snackbar verderop een softijsje. Het merendeel van mijn ijsje drupte op de grond mijn t shirt en mijn schoenen,maar ik vond 'm wel lekker! 
Vandaag boodschappen gedaan en het kleine kamertje(nee,niet de wc)opgeruimd. Daar hebben we weer alles op een rijtje en de kliko is ook weer gevoerd
Jonathan Wolves
|
14 Juni 2007 | 10:54:58
Boeiende droom afgelopen nacht.
Het is toch wel de week van vervoersmiddelen hoor,eerder deze week had ik een droom waarin ik met schip en al over straat voer en over de kop sloeg................
En nu droomde ik dat een vliegtuig neerstorte. Leek een KLM vliegtuig,maar later onderzocht ik het wrak en dat was al tientallen jaren oud. Rond de 2e wereldoorlog met soldaten erin neergestort. Moest onderzoeken wat er gebeurd was en wie de inzittenden waren.
Ieder kreeg een dossier voor zich waarbij de gegevens bijgewerkt moesten worden. En dan ging het niet om een dossier van een soldaat,maar die van jezelf! Maf he? Bovendien waren er in mijn klas (....)mensen ziek,als je een dossier van een zieke ook bij zou werken zou je een halve punt extra krijgen! (ook nog eens een repetitie ofzo,welja!)
En nu kom ik op Jonathan Wolves,toen ik wakker werd lag ik nog na te denken over die droom en de soldaten. En ergens in mijn bewustzijn kwam die naam dus boven. Jonathan Wolves!
Ik ga binnenkort maar eens googlen......de komende dagen geen tijd,ga naar Nicolien,morgen op bezoek bij schoonma die volgens de nieuwste berichten toch Maandag naar huis mag. Ook niet meer bij te houden dat welles nietes welles.
Koud
|
13 Juni 2007 | 13:17:32
Ik heb het koud!
Heb zelfs een spijkerblouse over mijn t shirt aangetrokken!
Terwijl ik vannacht lekker lag te zweten!
Al 2 dagen geen zon gezien hier.
Maandagmiddag ben ik na de teleurstellende afspraak de deur uitgegaan om een stukkie te gaan lopen,maar ik keerde na een paar minuten al om,veel te warm! In plaats daarvan ben ik maar wat gaan shoppen. Moest toch wat?
Gistermorgen de ramen gelapt,ideaal als de zon het dan laat afweten,kon voor en achter in 1 keer doen.
Morgen de bekende reis naar Duiven. Helaas zit het weer de komende dagen niet mee. We schijnen regen te krijgen.
Het was de bedoeling dat schoonma morgen naar huis zou komen,maar dat was iets te voorbarig van een ijverige internist. Lijkt me beter dat ze nog even langer blijft tot het echt kan.
Ik weet dat je na een maand snakt naar je eigen omgeving,maar qua verzorging en voorzieningen ligt ze daar echt beter. Morgenmiddag hebben ze wel een gesprek met de arts(en)
De vakantie nadert ook,vakantiegeld stond vandaag op mijn rekening,niet veel,is van 5 maanden,maar ach,alle beetjes helpen. 9 Juli varen we af in Arnhem!
Enne,als je op onderstaande link klikt kom je bij een lief filmpje,ik kan er geen genoeg van krijgen!
Adoptie
|
12 Juni 2007 | 15:03:23
Ze houden van aandacht,dus geef ze een aai
Tsja en hoe ging het vanmiddag....
|
11 Juni 2007 | 15:35:57
Vanmiddag had ik samen met mijn begeleidster M een gesprek bij een scholengemeenschap 10 minuten lopen van mijn huis. Gaan we lopen vroeg M,nou daar had ik geen zin in,waarom weet ik niet,maar achteraf was het maar goed ook! Een half uur eerder kwam M eerst even kennismaken bij mij thuis want we hadden elkaar nog niet ontmoet.
Toen we bij de scholengemeenschap aan kwamen bleek dat we bij de verkeerde locatie waren! De man die we zouden spreken werkte op de hoofdlocatie! Dus hup de auto weer in.
Dat was al een tegenvaller want op die hoofdlocatie krijgen zo'n duizend leerlingen onderwijs!
Daar aangekomen bleek hij per telefoon niet te vinden. Van de concierge mochten we een bakkie thee in de lerarenkamer gaan nemen. Dat voelt al gewichtig,net echt,alsof je een lerares bent,haha!
Toen onze afspraak zich melde gingen we met plastic bekertjes thee 4 trappen op (achteraf toch de lift moeten nemen....gelukkig bleef de thee in het bekertje!)
In de kamer van Meneer C duurde het even eer het gesprek begon,hij werd steeds gebeld of gestoord(zucht) uiteindelijk kwam hij op het idee om zijn telefoon even af te zetten....
Hij wist eigenlijk niet waarom ik daar was(niet de schuld van M want een andere plaatselijke organisatie had als tussenpersoon alles geregeld)en begon gelijk over werken in de mediatheek/bibliotheek. De vaste medewerkster werd daarin begeleid door vrijwilligsters. Het zou dan gaan om het uitlenen van boeken en het begeleiden van leerlingen die van de computers gebruik maken.
En dat was niet de bedoeling!
Er was afgesproken dat ik een administratieve functie zou krijgen,achter de schermen. Nou neuh zei hij,daar hebben we onze eigen mensen voor (gediplomeerd) en als er eens wat extra werk is gaat het om 1 of 2 uurtjes werk per keer.
Dus M en ik waren het erover eens: dit was niets voor mij! Teveel leerlingen,te grote school,geen rustige functie en bovendien zou ik aan Meneer C als mijn begeleider niet veel hebben!
Ik was al bevooroordeeld want ik kende hem van ruim 10 jaar geleden,toen was hij mijn leraar tijdens een computercursus(had niets met die school te maken trouwens)en had al geen hoge dunk van hem.
Dat zei ik achteraf tegen M,dat ik me toch voorgenomen had een kijkje te nemen en eerst de boel bekijken eer ik aangaf dat ik niet met die man kon werken. Vond ze toch een pluspunt van me.
Dus weer terug bij af....
Jongen van 12 drinkt liter alcohol
|
10 Juni 2007 | 15:49:01
Ik ga maar eens een stukkie schrijven over alcohol gebruik onder kinderen.
Gisteren is in Middelharnis (ik ken de plaats,is 18 km van mijn geboortedorp)een jongen op straat gevonden. Laveloos,bijna in coma. Het jochie had een liter alcohol op. Hij wilde zich met vriendjes indrinken om daarna te gaan stappen. Het jochie woont in Den Bommel,ongeveer 12 km van Middelharnis.
Absurd he? 12 jaar! Hoe hij aan die drank kwam? Gekregen van een 16 jarige jongen.
En eigenlijk verbaasd het me niets............
Omdat zoiets in mijn woonplaats ook had kunnen gebeuren,herstel,het is al gebeurd!
Met oud en nieuw is hier een meisje van 13 ook laveloos gevonden. Ook op straat.
Het is de gewoonste zaak hier dat die 12 jarige kinderen bezopen rondtollen!
Waar zijn de ouders vraag je je af? Tsja,hier weet ik uit betrouwbare bron dat er nogal wat gescheiden gezinnen wonen waarvan man of vrouw een nieuwe vriend/vriendin hebben,naar die nieuwe liefde gaan en de kinderen aan hun lot overlaten. Die zitten vervolgens dagen alleen thuis,krijgen geen aandacht en wat gaan kinderen doen als ze zich vervelen en geen toezicht meer hebben? Juist,op pad,drinken en vernielingen aanrichten.
Daarbij vraag ik me af: hoe komen ze aan drank?
En er is voor die leeftijdsgroep ook niets te doen. Ja er is een jongerencentrum waar ze spelletjes kunnen doen of tv kunnen kijken,met een colaatje.........
Je begrijpt het al,dat trekt ze gewoon niet! Ze mogen dan om 10 uur ofzo weer naar huis......tsja,dan begint het nachtleven net op gang te komen!
De situatie op Flakkee is waarschijnlijk net zo,ik heb er gewoond,er is in die kleinere dorpjes niets te beleven,laat staan een jongerencentrum,ze trekken dus naar waar wel wat te doen is, Middelharnis bijvoorbeeld. Met hun vriendjes stappen ze dan in de bus,ze hebben vaak toch een abonnement omdat ze daar op school zitten.
Dit is niet een kwestie meer van:geef ze een draai om de oren,laat ze beloven dat ze het nooit meer doen(al zal dit jochie een tijdje een flinke afkeer van alcohol hebben......)
Er moet een andere aanpak komen!
Hulp aan ouders,bezigheid voor de jongeren en bovenal: een mentaliteitsverandering.
Het drugs gebruik daar is ook schrikbarend hoog. Puur door verveling en andere problemen!
Triest,en weet je,deze gebeurtenis is gewoon de normale gang van zaken,dat is juist zo schokkend! Dit kan toch niet? Kinderen die zich half dood zuipen?
En dan heb ik het nog maar niet over de vernielingen die door het alcoholgebruik in gang worden gezet.......
Ingang
|
10 Juni 2007 | 12:08:32
Vanmorgen rond 9 uur liep ik even naar een oranje tnt bus. Op de lege winkeldijk liep een eendenstel. Ik zie ze wel vaker,alleen zijn ze dan aan de wandel tussen winkelende mensen en bietsen ze een patatje bij Bram Ladage.
Wat ik me afvraag: zouden ze weten dat het Zondag is? Zouden ze zich afvragen waarom er 1 dag in de week geen kip te bekennen is en de patatboer ook dicht is?
Gaat goed met dromen!
Een vers exemplaar.
Eerst stond ik met mijn broer bij een spoortreintje,zo eentje die te klein was om kinderen mee te kunnen laten rijden. Wij stonden op het eindpunt.
Even later lopen we langs het spoor en vertel ik hem dat ik een ander huis heb (huurwoning in Rotterdam) Ik weet het adres alleen op dat moment niet meer en ik heb de sleutel. Desondanks dat lopen we toch zo op het huis af.
En nu komt het idiote........het was een bovenwoning en om er te komen moest ik door een nauwe sluis naar boven kruipen,dat ging maar net. Waarop ik me meteen afvroeg hoe ik ooit mijn meubels naar boven moest krijgen,die pasten echt niet in die kruipsluis!
Boven stonden er kinderfietsjes en was het een beetje een rommeltje,de vorige bewoonster was er blijkbaar nog,al had het huis leeg moeten zijn. Ze was er zelf niet maar een paar kinderen (onder de drie jaar)lagen in een bed in de kamer,de oudste ervan,amper drie,zorgde de hele dag voor zijn broertjes en zusjes!
Op het eerste gezicht leek het een kleine bovenwoning maar bij nadere inspectie bleek dat mee te vallen,2 slaapkamers.
En een van mijn toekomstige buren vertelde dat er een brandtrap was waar de meubels naar boven gebracht konden worden. Goh,wie verzint er nu zo'n toegang?
Weertje
|
09 Juni 2007 | 10:47:46
Dat was gisteravond een verfrissend buitje,het viel hier met de onweer gelukkig erg mee.
Ik ben bang voor onweer. Heeft mijn moeder vast op mij overgebracht. Dat kan he,net zoals je angst voor de tandarts op je kind kunt overbrengen. Bovendien heb ik als kind een keer de bliksem in zien slaan. Weliswaar in open veld,en ik stond met mijn ouders in een schuur te schuilen. We waren ergens in Nederland op vakantie,fietstochtje aan het maken en overvallen door onweer.
Rond mijn 16e was ik ook eens een paar dagen alleen thuis,ouders waren op vakantie en ik zat nog op school. Lag op de grond in mijn kamer om een werkstuk af te maken,ja hoor onweren! Je gelooft het niet: ik kroop half onder mijn bed! Lol!
En ooit onweerde en hagelde het zo verschrikkelijk dat de hagelstenen grote gaten maakten in de parasolvoet. Wat een herrie was dat midden in de nacht. Hadden wij nog geluk want bij anderen gingen ze door het dakraampje of maakten kuilen in auto's!
Dat extreme weer dus,daar ben ik zo bang voor. Ook eens met een vriendin naar het Haringvlietstrandje geweest,onderweg naar huis (9 km fietsen) begon het ook te onweren. Gelukkig konden we bij de enige schuilplek terecht,onder een viadukt. Verder onderweg was er geen schuilplaats meer geweest. En achteraf had ik wel op mijn knieën willen vallen als dank,want ik was waarschijnlijk panisch van angst geworden......
Ik ben als kind ook bang voor vuur geweest. Durfde geen lucifer aan te steken. Op de lagere school had je als meisje zijnde weleens corvee,koffie en thee zetten voor de juffen en meesters. Bij de gedachte dat ik eens corvee zou hebben deed ik het bijna in mijn broek,want je moest dan de geiser aansteken,en..........je raad het al,ook dat durfde ik niet!
Brand vond ik ook maar niks,bij het zien van brand wilde ik zo snel mogelijk weg,dat gaat een beetje moeilijk als je in een zitje achterop bij je moeder op de fiets zit! (we keken toen naar een brand die in een winkel in ons dorpje was uitgebroken)
Rond mijn dertigste had ik pas die angst overwonnen. Mijn vriendin had een geiser,en die deed ze 's avonds uit. Dus als ik wilde douchen 's morgens,met warm water,moest ik 'm zelf weer aansteken.
DROMEN
2 nachten geleden droomde ik trouwens dat ik een wandeling had georganiseerd,daar kwamen echter veel meer belangstellenden voor opdraven dan ik verwacht had. En ik schonk voor iedereen koffie in,dat werd dus servies lenen bij de buren! (Mm,waren die nu al op de koffie geweest? Zie vorige log....) Bussen vol japanners werden voor mijn huis afgezet!
Later in die droom ging ik de gevangenis in,ja weet ik veel waarvoor,maar ik had een papiertje met informatie erop en omdat niemand mocht weten wat er op stond at ik het papiertje op!
Eindelijk weer eens een droom die ik heb onthouden,je zou toch bijna aan je weblognaam gaan twijfelen........
Afgelopen nacht,goh wat was het weer druk in mijn dromen. Eerst een stukje over Andre van Duin,ik zat op school(als 41 jarige tussen kleuters en schoolkinderen.....)en hij kwam iets vertellen. Voor we begonnen sprak ik een tijdje met hem,hij was veel jonger dan hij nu is. vol trots zei ik dat ik verkering had met een vrouw(oftewel: we hadden iets gemeen,hij is homo)
Toen begon de les en bleek dat hij ons wiskundeles ging geven,kun je je het voorstellen? Wiskunde aan peuters?
Later in die droom (of was het al een andere?)maakte Opsporing verzocht opnamen in het dorp vanwege iets met drugs ofzo. Ik was erbij. En wilde via een natuurgebied naar huis. Ik liep daar alleen,er lag zelfs sneeuw! En er liepen ook grote,gevaarlijke dieren. Grote hazen,wolven,eenden en een soort pelikanen. De dieren vlogen elkaar aan en ik rende weg,bang dat ze mij ook aan zouden vliegen. Dat gebeurde niet,ze hadden alleen oog voor elkaar.
Even later kwam ik bij een oude molen uit en bleek dat er die avond een musical opgevoerd zou worden met bekende acteurs. Ze kwamen net aan en ik liep dus tegen de stroom in. Het waren zoveel mensen dat we binnen in die molen stilstonden(mijn route ging door die molen)ik maakte een praatje met ze en moest een beetje lachen omdat ze een vlaggetje en sticker in hun handen hadden. Gekregen van een sponsor.
Koekje erbij?
|
07 Juni 2007 | 16:32:54
'Homo's moeten koffiedrinken met buren'
Homoseksuelen uit Rotterdam moeten hun buitenlandse buren op de koffie vragen. Die oproep doet homo-organisatie Rotterdam Verkeert, zo meldt het AD donderdag.
Wie vriendelijk is ontvangen door een homo heeft daarna ook geen vooroordelen meer tegenover homoseksuelen, zo stelt de organisatie.
Directeur Marijke Gerritsma van Rotterdam Verkeert zegt dat het belangrijk is dat homo's er goed aan doen om te laten zien dat zij een gewoon leven leiden. Negatieve publiciteit, zoals het hiv-schandaal in Groningen, komt de acceptatie van homoseksualiteit niet ten goede, zo meent Gerritsma.
Gediscrimineerd
Ze zegt dat allochtonen en homo's meer met elkaar gemeen hebben dan ze zelf denken. "De meeste homo's zijn in hun leven wel eens gediscrimineerd, net zoals de meeste Marokkanen dat wel eens zijn", aldus Gerritsma in de krant.
Alsof alleen een vriendelijke homo/lesbo en een kopje koffie genoeg is om hun mening te doen veranderen..................
Maar oke,de senseo staat al uren aan hoor............komt u maar!
Ja,ik heb allochtone buren,een voormalige asielzoeker naast mij en een bejaard echtpaar (Turken?) met een verstandelijk beperkte dochter boven hem! En ja, ik groet ze altijd (ja goed he?)en ze groeten mij altijd terug. Niks bijzonders dus want dat doen mijn blanke buren ook.
Mijn motto is: leven en laten leven,ik heb in het verleden gewerkt met heel veel allochtonen en ik ben openlijk geweest over mijn lesbisch zijn,en ik heb nog nooit problemen of nare opmerkingen van die kant gehoord.
Maar wel van Nederlanders!!!!!!!!!!!!!!! Laten we dus eerst maar eens dicht bij huis beginnen.
Koekje erbij?
Zwart
|
07 Juni 2007 | 11:21:27
Gisteren gekiekt,een piepklein zwart duckje in een hoek van een vieze sloot.
Links boven een dobberend bierflesje.
Duckje stond eerst op het witte stukje papier.
Maar paps en mams hielden niet van zo poseren dus die smeerden 'm,duckje uiteindelijk ook.
6 Juni
|
06 Juni 2007 | 07:52:14
Vandaag 6 Juni. D day. Maar voor mij persoonlijk ook een andere D(addy) Day!
Het is mijn vaders geboortedag. Geboren op 6 Juni 1929,overleden 9 April 2000.
Ik schrijf weinig over hem.
We lijken innerlijk erg op elkaar. Stil,introvert,denker,beetje op de achtergrond.
Ik hoorde 'm eigenlijk nooit tegen mijn moeder ingaan. Maar dat is als je een beetje nadenkt waarschijnlijk omdat dat bij mijn dominante moeder niet zoveel zin had.
Alleen als ik het hem vroeg kwam hij voor mij op,voor de rest hield hij zich op de vlakte.
Hij was al voor zijn vijftigste thuis,afgekeurd. Haalde net zn 25 jarige dienstverband niet bij Verolme,de scheepsbouwer in Rozenburg. Eerst zn rug(Hernia),daarna zn hart. Twee keer op de intensive care gelegen,beide keren gedotterd. En toen hij voor de tweede keer een Hernia kreeg was het gedaan met (aangepast) werken.
De laatste jaren ging het prima met zijn hart,toch werd waarschijnlijk een hartstilstand hem fataal. Zomaar,in zijn stoel.
Ik vraag me nu weleens af of ik echt heb kunnen rouwen,of dat de schok me verdoofd heeft en ik een aantal dingen heb verdrongen.Oa de verschrikkelijke begrafenis,met dominee,terwijl mijn pa niet eens gelovig was,geregeld door mijn moeder. Niet lang daarna werd mijn contract met het uitzendbureau niet verlengd,raakte ik in een depressie en ging het bergafwaarts met mij. Pas begin 2002 krabbelde ik weer op.
Twee jaar later werd mijn broer ziek en voelde ik me anderhalf jaar lang een speelbal tussen zijn en mijn leven. Hoe vaak ik niet te horen kreeg van vriendinnen "denk je ook nog aan jezelf?"
Ja,dat is moeilijk,je begrijpt wat ze bedoelen,maar je bent zo met de ander bezig.
Ondanks dat mijn broer zijn begrafenis op papier had gezet wist mijn moeder er weer een stempel op te drukken,zo veranderde ze tekst op de rouwkaart. (ik was er niet bij)
Ik denk dat toen een proces begonnen is waardoor ik afstand kon nemen van mijn moeder. Ik kon niet op dezelfde manier met haar leven. Alles draaide om haar.
Zodanig dat ik niet eens meer aan mijn vader dacht.
Pa,deze log is voor jou!
Dag!
|
05 Juni 2007 | 11:54:27
Ik moest vanmorgen mijn begeleider bellen,die was in gesprek maar de telefoniste noteerde mijn nummer en R belde even later terug.
Gesprekje van 3 minuten,ik zie hem verder niet meer,hij verontschuldigde zich nog een beetje,hij wist op het moment dat ik hem voor 't eerst sprak echt niet dat hij binnenkort een andere baan zou hebben.
M zou de begeleiding overnemen en contact met mij opnemen. Dat deed ze dus al 15 minuten later.
Maandag hebben wij dus een afspraak bij een Scholengemeenschap (1600 leerlingen verdeeld over 2 locatie's)Om de administratieve functie achter de schermen te bespreken en te bekijken die ze voor mij op het oog hebben. Dit is dus de 3e optie voor een vrijwilligersfunctie. De 1e bij een organisatie die cursussen en activiteiten organiseert,maar R kon daar blijkbaar de begeleiding ter plaatse niet goed regelen want hij kwam een tijd later ineens opdraven met functie 2: baliewerk bij een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking,maar daar sprak hij zelf al zn twijfels over uit. (waarom stel je zoiets dan voor vraag ik me af............)
Ik hoop dus echt dat het een functie op de achtergrond is want tussen honderden leerlingen voel ik me op zn zachtst gezegd niet op mijn gemak.
Eerst maar ff gaan kijken en dan zien we wel verder,ik zit er niet gelijk aan vast.
Stroom
|
04 Juni 2007 | 15:55:18
Toch handig als er stroom is als je met de trein reist.
Vanmorgen lazen we op teletekst: vanwege stroomstoring geen treinen tussen Rotterdam Noord en Centraal Station. Gelukkig loste het vanzelf op voor ik uit Duiven vertrok.
De syntus naar Arnhem was weer 10 minuten vertraagd. Op Arnhem kon ik 'n keer extra de trap op en af omdat mijn trein op een ander perron klaar stond. Net uit Arnhem vertrokken staat de trein stil en sukkelt even later met een vaart van 5 km per uur verder. Pas na Ede Wageningen op volle snelheid vanwege een stoptrein ervoor. Gevolg: te laat in Utrecht om de overstap te halen. Sta ik op het perron voor de intercity naar Rotterdam; een omroepbericht:weer stroomstoring rond Rotterdam. Advies om via Den Haag CS te reizen. In de gereedstaande trein gestapt en in Gouda erweer uit,van een NS medewerkster het advies om de sprinter te nemen naar Rotterdam Alexander en vandaar met de metro verder te reizen.
Okee,dat heb ik gedaan(met vele anderen),Alexander eruit en met de meute mee de metro in. Zo zie je weer wat van Rotterdam. Bij station Beurs overgestapt op de andere metrolijn naar het Zuidplein,ik hoefde dus niet eerst via Centraal Station.
Samenvatting: om 11.55 in Duiven ingestapt,1x syntus,2x intercity,1x sprinter= 4 treinen. 2 metro's en 1 bus en om kwart over 3 was ik thuis!
Dat kan beter! Maar de NS krijgt weer een verzoek tot geld teruggave.............
Kreeg van mijn traject begeleider ook een heugelijke mededeling,ik heb 'm één keer gezien,en verder mailcontact gehad. (eindelijk weer eens een aardig iemand dacht ik....) Heeft ie een andere baan................Krijg ik weer een andere begeleider. Een vrouw dit keer.
Sorry,maar ik word hier goed ziek van he! Heb ik een paar maanden geleden al aan de keuringsarts en arbeidsdeskundige uitgelegd dat ik de afgelopen jaren met totaal 9 mensen te maken heb gehad,6 bij de soos,3 bij reintegratieproject. Dat ik daardoor weinig vertrouwen meer in zulke begeleiding heb...........en wat doet de tiende? Juist die is ook weer snel pleite!
Is het nu weer de bedoeling dat ik voor de 11e keer mijn verhaal moet gaan doen?
Vrijdag
|
01 Juni 2007 | 16:17:52
Inmiddels zijn we een beetje van de schrik bekomen,al had ik er helaas al rekening meegehouden dat we geen opbeurende berichten zouden horen. De optelsom van de afgelopen weken,dat ze het infuus voor dr botten kreeg en dat ze plat in bed moet liggen deden me al vermoeden dat het best eens lang kan duren eer schoonma weer mag /kan lopen. Denk dat we ervan uit mogen gaan dat de vernauwing in het wervelkanaal en de verdrukking van de zenuwen en de ingezakte wervels niet één twee drie tot herstel zal leiden.
Maar laten we dat maar aan de artsen overlaten. Speculeren heeft nu geen zin,laten we maar kijken wat ze dag voor dag aan kan,de pijnbestrijding draait op volle kracht,eventueel kan ze nog eens zo'n spuit krijgen als afgelopen Woensdag. De neuroloog komt ook nog langs.
Nicolien is naar de fysio,en ik heb de vaatwasser leeggehaald en de voorraadkast wat geordend,gisteren kwamen er weer boodschappen en die konden niet direct een plaatsje gegeven worden. Daar heb ik even lijn ingebracht!  Je kent dat wel: frisdrank bij elkaar,ontbijtspul als beschuit en vlokken,koekjes(mmmm,ik mocht niet eens van alles wat proeven,flauw he?)
Vanmorgen kwamen ze van de RSR haar nieuwe rolstoel en douchestoel brengen,beide oudjes waren al 9 jaar ."op"dus. Het komische,of eigenlijk tragische was dat ze een maand geleden al met die rolstoel aan kwamen,leuk dachten wij,totdat we vroegen hoe dat ding ingeklapt moest worden en een aantal onderdelen kun je dan los halen.
Euhhhhhhhhhmmmmm,inklappen??????
Ehhhhhhmmmmmm,je snapt het,dat KON niet!!!!!!
Ooit gehoord van een rolstoel die voor meeneemgebruik is,die je niet kunt inklappen?
Dus die ging weer retour fabriek (RSR had hier geen schuld aan)
Je maakt wat mee........
|
|
|
|
|
